سلامت همه آفاق در سلامت توست

به نام خدا

عزیز دلم... پاشو مادر... پاشو خونه رو به هم بریز.... پاشو که خونه با این حال تو خیلی سوت و کوره... من خونه ی تر وتمیز و مرتب وساکت نمیخوام... 

من بردیایی که لنگان لنگان و به سختی راه میره نمیخوام...

از تکرار کلمه ی مامان... مامان تو اونم با لحن ملتمسانه و درد آور قلبم درد میگیره....

لعنت به هر چی واکسنه...  خدا رو شکر که رفت پی کارش تا ٦ سالگی...

اینم یه مرحله ی بحرانی از مراحل رشده و بالندگیته مرد کوچک من.... میگذره و میشه یه خاطره ی نه چندان خوب...

قربون اون خنده ی زورکیت بشم مادررررررر...-*تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد